STICHTING DOMINIKA

HULP AAN HONGARIJE

Juni 2010

Transport Juni 2010

De laatste week van juni was het, na een lange periode van voorbereiding, eindelijk zover; de schoolmeubels van de 3 Terborgsche basisscholen waren beschikbaar voor Hongarije.
De stoeltjes, bankjes, kasten en ander schoolmeubilair van de Rietborgh, de st. Jorisschool en de Vlieger zijn uitgezocht en staan klaar om geladen te worden.
Op donderdagmiddag meldt zich een Hongaarse chauffeur Peter die, in opdracht van Wim Bosman Transport uit `s Heerenberg, komt laden.



Na een aantal stalen kasten, die ook beschikbaar gesteld waren, te hebben geladen rijden we naar de st. Jorisschool.
Met behulp van vrienden, buren en familie wordt hier in een behoorlijk tempo, ondanks de hitte, gesjouwd met alles wat geladen moet worden.
Dit gaat sneller dan verwacht, zodat we op dezelfde avond nog naar de Rietborgh kunnen gaan om te laden.
De vaart zit er lekker in maar rond 10 uur besluiten we toch dat het mooi geweest is en dat we de andere morgen verder gaan.

Vrijdag 2 juli
Vandaag komt er een "verse"ploeg vrijwilligers om ons te helpen en om 8 uur zijn we al weer volop in touw.
Achteraf een goeie zet want de temperaturen zullen vandaag oplopen tot minimaal 30-31 graden.
Met behulp van Hans, die met zijn bus de goederen ophaalt in Gaanderen, bij de Vlieger, en uit onze eigen opslag, krijgen we alles aangeleverd bij de vrachtwagen die langzaam maar zeker tot het eind toe vol raakt.





Rond de middag zit alles erin en gaat de wagen via `s Heerenberg, waar Bosman de vrachtdocumenten maakt, richting Hongarije.

Zondag 4 juli
We vliegen vanaf Weeze naar Budapest, vanwaar we met een huurauto nog 3,5 uur rijden om uiteindelijk rond 18.00 in Gönc te arriveren.



In Gönc worden we met open armen ontvangen, er zijn een aantal kinderen die ons herkennen, helaas is ons meisje Dominika op kamp en dus niet aanwezig.
We verblijven deze keer in het kindertehuis in plaats van het hotel in Telkibanya, dit wordt door iedereen zeer op prijs gesteld.
De leiding van het kindertehuis vindt het fijn iets voor ons terug te kunnen doen, en wij vinden het prettig om dicht in de buurt van de kinderen te zijn om zo de dagelijkse gang van zaken mee te maken.



Maandag
We hebben een kort overleg met de directeur van de school.
Hij geeft aan dat er wel 3 mensen zijn die komen helpen met uitladen van de vrachtwagen.
We kunnen hem gelukkig duidelijk maken dat dit te weinig is, en hij gaat voor meer "handjes" zorgen.
De middag hebben we besteed aan een rondrit door de buurt en een bezoek aan een kasteel in Boldog-Kövarlja.



Dinsdagmorgen
zijn we vroeg uit de veren; vandaag zal de vrachtwagen met goederen om 08.00 bij de school staan en dus moet er op tijd ontbeten worden,
Een aantal begeleiders en alle kinderen van het tehuis lopen met ons mee naar de school aan de andere kant van de weg en zien dat de wagen er reeds is en dat de direkteur ook al staat te wachten met een tiental mensen.



Stefan en ik staan in de wagen de spullen aan te geven, Eva,de direktrice van het kindertehuis, en de direkteur van de school werken perfect samen in het verdelen van de spullen.
Wat voor de school is wordt naar binnen gesjouwd, terwijl de zakken en dozen voor het kindertehuis op een aanhanger gaan of door de kinderen meegenomen worden.




Door de fantastische inzet van iedereen is de wagen binnen 2 uur helemaal leeg.
Zowel in de school als in het kindertehuis staat alles opgestapeld in de gang te wachten op een bestemming.
De schooldirekteur belooft ons dat hij foto`s zal sturen van de lokalen wanneer ze ingericht zijn met de meubels.




Tijdens ons laatste bezoek, begin December, zijn we ook nog even op de school geweest en hebben gezien dat de meubeltjes goed op hun plek terecht gekomen zijn.

Er zijn 3 lokalen compleet ingericht, en een ruimte voor kleine groepjes leerlingen die wat extra aandacht nodig hebben.
De grote ijzeren kasten hebben hun plek gekregen op de administratie van de school.




Woensdag
Is het een regenachtige dag waardoor we weinig buitenaktiviteiten hebben en we samen met een van de begeleiders langs de verschillende woongroepen in het tehuis gaan.
We worden door de kinderen enthousiast begroet en ze laten trots hun kamers/slaapzalen zien.


Het ziet er allemaal netjes uit, maar als we wat nauwkeuriger kijken zien we veel kasten waarvan de deuren scheef hangen of eruit zijn.
Stefan, onze begeleider geeft aan dat het meubilair eigenlijk niet de kwaliteit heeft die nodig is in een kindertehuis omdat daar toch wat intensiever met de meubels omgegaan wordt.
Vol trots laat Stefan ons een van de woningen zien die helemaal opgeknapt is met verf en latex wat we vorig jaar in Oktober hebben gebracht.


Ook de douches en wc`s in deze woning hebben een opknapbeurt gehad.
Wat nog geen onderhoud heeft gehad zijn de kranen, zowel op de wasbakken alsook de douchekranen, deze zijn vaak oud en versleten.
We spreken af dat we een volgende keer ons best gaan doen voor de kranen en ook gaan proberen nog meer verf en Latex deze kant op te krijgen.

Donderdag
is voor mij de dag van de terugreis dus is er `s morgens om 08.00 afscheid en ga ik met de auto naar Budapest vanwaar ik aansluitend terugvlieg naar Nederland.

De donderdagmiddag wordt door Inge ingevuld met het bakken van wafels samen met de kinderen.
De ingrediënten hebben we meegebracht van Holland, en de wafelijzers komen komen ook uit Nederland en mogen hier blijven.



Inge blijft nog tot vrijdag om dan met een aantal kinderen naar Budapest te gaan vanwaar de bus hen naar Holland brengt voor 3 of 6 weken vakantie.

Op vrijdagmorgen om 09.00 vertrekt Inge samen met Dominika, Bogie en Andras richting Budapest waar, na het inchecken van 36 "vakantiekinderen", de bus rond 18.00 uur vertrekt naar Nederland




Wilt U meer informatie over deze vakantiekinderen?
Kijk dan op de site:
www.gastgezinnen.nl